Multimedia > Torenpoëzie > Uitzicht Bereiken
| « Toren | De Toren » |
uitzicht bereiken
ik, een puntige bruid in vensters gehesen
wit kanten parels van bevroren steen
in dit paleis is het altijd winter
nachtvastig gruis troont onverstoorbaar alleen
met het nemen van de treden wring ik ontelbare regens
mijn tanden vergeeld door eeuwen van zon
muren als graven draaien dicht om mijn heupen
gegroefde vingers wijzen volhardend omhoog
hemels plaveisel marmeren benen
zon doorzeefde parasol
met tenen die kraken de holen betredenhet
uitzicht is oneindig rond
Marianna Geraci
