Multimedia > Torenpoëzie > Toren
| « De Toorn Van De Stad | Uitzicht Bereiken » |
Toren
de toren hoort mild zijn eeuwen aan
leunt langdurig schaduw over mensen
verdraagt de tijd in aangeschoten wild
een visboer verpakt graatloos in papier
stoffig nieuws heeft zich hier afgespeeld
een circus vol triviale feiten trekt voortdurend langs
deze stenen torso straalt in mergelsteen
als niets verdwenen in zon of sneeuw
of met kreupelhout bedekte tijden
en tekent beneden in de onderbuik
begraven resten half doorzichtig
in een albasten verbondenheid
een stilte vult vaak de leeggelopen dagen
de volheid verleent een goddelijk zwijgen
de adem van de kerkganger achterhaalt
zijn tijd van vijf lange eeuwen in deze stad
de toren staat zichzelf
Kees van Meel, stadsdichter


