Multimedia > Torenpoëzie > De Toren
| « Uitzicht Bereiken | Van Nacht Naar Dag » |
de toren
boven de Brabantse horizon, tegen
gespierde luchten, wijst hij de weg
naar de tijdloze hemel daarboven
rond de klokken heerst de stilte op
een zwijgend kussen van stads geruis
dit is het rijk van vogels en gedachten
geduchte trots in vijf eeuwen gesleten
toont hij zich als milde vinger gods, zo
licht van hart, zo zwaar van voeten
wie hem van verre ziet verrijzen, voelt
zich verwant met hagel, wind en regen
opgenomen in het getij van klokgelui
en beiaardspel, het geluk van een stille
zondagmorgen, de blije kinderkreten
op een schoolplein - wie langs de
wegen van het leven leerde hoe de
hazen lopen weet de waarde van de
onvoorwaardelijkheid – dat oog van
herkenning, verankerde vriendschap
ontzag zonder weerga, dat vraagt en
geeft, onzegbaar, de toren van Breda
© Olaf Douwes Dekker, Mers-les-Bains/Breda, juli 2009.
