Multimedia > Torenpoëzie > Aan wolken dichter

Aan wolken dichter

onder het glooien van
Vlaams Brabant gaan
schollen schuil van
zilverblonde steen

in diepe groeven delft
men onverweerde aarde
breekt, beitelt, zet het
gesteente naar zijn hand

behendig tast men ruimen vol
gaat scheep naar lager land
kiest ver voorbij de Schelde
de monding van de Mark

vindt later aan breed water
de haven van een jonge stad
hier meert men aan en gaat
de steen van hand tot hand

men schraagt en draagt
omhoog, voegt laag na laag
met fijngewreven mortel
voor eeuwen stevig samen

allengs bouwt zich de stad
een slanke rots ten hemel
een trotse wachter bij gevaar
wint hoogte jaar na jaar

handzaam versteend verrijst
het witte baken van Breda
wijst met haar blank bestaan
tot ver over de velden

wie er langs trap en transen treedt
klimt in verwondering zich lichter
ziet als een valk de omtrek aan
weet zich aan wolken dichter

Pien Storm van Leeuwen